Ανάσα

Μη με ρωτάτε πως έπεσα στην λίμνη, δε θυμάμαι. Έγινε παλιά. Σε μια άλλη ζωή.
Τώρα παλεύω να επιστρέψω.
Στην επιφάνεια.
Στη ζωή.
Βλέπω το φως να απομακρύνεται. Χάνεται. Τα γαλάζια του πέπλα θυμίζουν κάτι από ποίηση. Κάθε τέλος πρέπει να έχει λίγη μέσα του. Να δικαιολογεί το διάστημα μετά την γέννηση.

Περισσότερα...

Μην πεις την λέξη

Μου ζήτησε να μην χρησιμοποιήσω την λέξη. Να περιγράψω το συναίσθημα με όποιον τρόπο ήθελα, να γράψω όσες άλλες λέξεις επιθυμούσα, φτάνει να έλειπε μια· το όνομα. 

Τότε εγώ πήρα μολύβι και χαρτί και της έγραψα: 

"        , γιατί ο ίσκιος σου αφαιρεί κάτι από τα περιττά του κόσμου".

Άγονος κόσμος

“Δεν πειράζει, όλοι μπορεί να ξεχάσουμε κάτι, για μια φορά δεν χάθηκε δα ο κόσμος” είπε η κα Πράις στην μικρή μαθήτρια ξύνοντας νευρικά την παλάμη της. Γύρισε το κεφάλι προς το παράθυρο χαζεύοντας το ηλιοβασίλεμα. Ήξερε πως ο ήλιος θα έδυε στις 18.47, πως κατά μέσο όρο σε εκείνη τη στιγμή είχαν γεννηθεί 4,3 παιδιά και πως την ίδια μέρα πριν από 12 χρόνια ο Τζέιμς της άφηνε ένα σημείωμα στο κομοδίνο με τις λέξεις “Φεύγω, κουράστηκα”.

Περισσότερα...

αυτόπτης μάρτυρας

Κουνούπι

Δεν γνωρίζαμε την ταυτότητά ή το κίνητρο αυτού που τοποθέτησε το παιδικό φέρετρο στην πλατεία του χωριού. Δεν καταλαβαίναμε γιατί επέλεξε την δική μας πλατεία από τόσες άλλες· μα πάνω απ’ όλα δεν γνωρίζαμε τι περιείχε.

Κι αν ήταν το αναμενόμενο;

Περισσότερα...

Ένας που κάτι ξέχασε

Οφείλω να παραδεχτώ πως είχα κι εγώ τις αμφιβολίες μου στην αρχή. Δεν είναι δα εύκολο να πιστέψεις πως ένας κομήτης θα έρθει να σου πάρει την ψυχή και να την πάει στον παράδεισο. Γιατί οι δαίμονες και τα πνεύματα είναι ένα πράγμα, αλλά μια πέτρα, τι να περιμένει κανείς από μια πέτρα; Οι περισσότεροι άνθρωποι βλέπουν ένα τέτοιο θέαμα και λεν “α! πέφτει ένα αστέρι!” Πεζοί άνθρωποι, χωρίς φαντασία… 

Άλλοι πάλι κάνουν μια ευχή. Έτσι το είδα κι εγώ. Έκανα μια ευχή. Με όλη μου την ψυχή!

Περισσότερα...